Stroblhof in Südtirol: Proeven met Thomas Nicolussi-Leck
Van 20 tot 23 augustus zat ik op Stroblhof in St. Pauls bij Eppan. Niet even langs voor een proeverij en dan weer door, maar echt logeren. Ze noemen zich Weinhotel Stroblhof, maar dat doet geen recht aan de spa, het zwembad, de fitness en de tennisbaan! Slapen tussen de wijngaarden, twee avonden aan tafel, en op donderdag 21 augustus een private tour door de wijngaarden en de kelder, met daarna een proeverij waarin Thomas zelf alle wijnen langsging. Ik ben daar met een hoofd vol plannen weer vertrokken.
Waarom Stroblhof anders voelt dan een gewoon wijnhuis
Stroblhof is wijngoed en hotel in één. Dat klinkt als een detail, maar het verandert alles aan hoe je een producent leert kennen. Bij de meeste bezoeken in Südtirol krijg je een uur, misschien anderhalf. Je proeft, je maakt aantekeningen, je rijdt door naar de volgende afspraak. Hier stond ik 's ochtends op met uitzicht op de percelen waar de wijn vandaan komt die ik 's avonds in mijn glas had.
Je ziet dan dingen die je anders mist. Hoe het licht in de vroege ochtend over de hellingen valt. Hoe koel het wordt zodra de zon achter de bergen zakt, ook midden in augustus. Precies dat temperatuurverschil tussen dag en nacht is waar de wijnen van St. Pauls hun spanning vandaan halen, en het is heel wat overtuigender als je het zelf in je armen voelt dan wanneer iemand het je vertelt.
Twee avonden aan tafel
We hebben twee avonden bij Stroblhof gegeten en ik was er allebei de keren oprecht blij mee. Het eten was goed en het smaakte gewoon lekker, zonder dat het zichzelf te serieus nam. Maar wat me nog het meest is bijgebleven, is hoe flexibel ze zijn. Niets was te veel gevraagd. Later aanschuiven, iets aanpassen, nog een fles halen omdat we ergens over doorpraatten, het kon allemaal.
Dat is voor mij niet los te zien van de wijn. Een familie die zo met haar gasten omgaat, gaat op dezelfde manier met haar wijngaarden om. Aandacht, geen haast, en de bereidheid om af te wijken van het plan als de situatie erom vraagt.
Donderdag 21 augustus: de wijngaarden in
Donderdagmiddag gingen we de wijngaarden in met Thomas. Dit is het soort rondleiding waar ik voor kom. Niet het standaardrondje, maar perceel voor perceel, met uitleg over waarom deze druif hier staat en niet twintig meter verderop.
St. Pauls ligt op de Eppaner hoogvlakte, hoog genoeg voor koele nachten en met veel verschil in bodem en ligging binnen een klein gebied. Thomas kan per stuk grond vertellen wat de grond doet met de wijn. Op de plekken waar het kalkrijker en steniger is krijg je die strakke, bijna zoute lijn in de witte wijnen. Op de warmere, diepere gronden komt de Pinot Noir tot rijping zonder zijn frisheid te verliezen.
De Pinot Noir van Stroblhof komt niet uit één perceel. Het is een familie van wijnen, van toegankelijk tot serieus, en ze komen allemaal uit hetzelfde denken over hoe je een plek in een glas krijgt.
De kelder
Na de wijngaarden de kelder in. Ook hier geen verkooppraatje. Thomas legt uit wat hij doet en, minstens zo interessant, wat hij bewust niet doet. De witte wijnen rijpen in grote houten vaten, wat iets heel anders is dan barrique. Het hout geeft geen smaak, het geeft ademruimte. Je proeft er textuur van, geen vanille.
Bij de rode wijnen zit het verschil in tijd. De Riserva's krijgen simpelweg langer, zowel in hout als op fles, voordat ze naar buiten mogen. Dat is een dure keuze voor een familiebedrijf van deze omvang, en je proeft precies waar dat geld naartoe gaat.
De proeverij: alle wijnen langs met Thomas
En toen gingen we zitten. Alle wijnen, in volgorde, met Thomas erbij die bij elke fles vertelde waar hij vandaan kwam. Ik ben hier heel enthousiast van geworden, en dat zeg ik niet snel na twintig proeverijen in een week.
Strahler Pinot Blanc
De opener, en meteen een wijn die laat zien waar Stroblhof goed in is. Overwegend Pinot Blanc met een klein deel Pinot Gris en Chardonnay, gerijpt op groot hout. Fris, met witte perzik en amandel, en een romige textuur die het geheel breder maakt zonder het zwaar te maken. Dit is de wijn die je zonder nadenken openmaakt en dan tot je verbazing helemaal leegdrinkt. Schenk hem op 10 tot 12 °C.
Chardonnay Schwarzhaus
Chardonnay zoals ik hem het liefste heb. Geen boter, geen vanille, geen dikke laag hout. In plaats daarvan geel fruit, hazelnoot en een fijne mineraliteit die de wijn rechtop houdt. Het grote hout doet hier precies wat het moet doen: structuur geven en verder zijn mond houden.
Sauvignon Nico
Voor mij een van de hoogtepunten van de dag. Südtiroler Sauvignon Blanc is een categorie apart, en deze laat zien waarom. Geen luide kruisbes en kattenpies, maar vlierbloesem, gele paprika en witte perzik, met een zoutige, bijna krijtachtige afdronk. Er zit spanning in van begin tot eind. Als je denkt dat je Sauvignon Blanc niet leuk vindt, is dit de fles die je van gedachten laat veranderen.
A.A. Pinot Noir PIGENO
De ingang naar de Pinot Noir van Stroblhof en veel meer dan alleen een instapwijn. Rood fruit, kers en framboos, met fijne tannines en een licht kruidige toon. Sappig, verteerbaar en zo Bourgondisch van instelling dat je even moet checken op welk etiket je kijkt. Schenk hem op 15 tot 16 °C, dan komt hij het best tot zijn recht.
A.A. Pinot Noir Rittstein Riserva
Hier gaat er een deur open. Dezelfde druif, maar dieper, donkerder en met veel meer laagjes. Zwarte kers, ondergroei, een vleugje tabak en een tannine die strak staat maar nergens hard is. Dit is een wijn die nog jaren mee kan en die nu al indruk maakt. Voor mij het bewijs dat Südtirol Pinot Noir op serieus niveau kan maken. We hadden de Rittstein ook al de vorige avond gedronken bij het avondeten, toen beviel hij al goed. Door meerdere jaargangen te laten proeven, liet Thomas zien welke ontwikkeling deze wijn maakt.
A.A. Cabernet Franc en Merlot Valbion
De verrassing van de proeverij. Cabernet Franc verwacht je hier niet meteen, maar hij past. Zwarte bes, laurier en een grafietachtige toon, met genoeg frisheid eronder om het geheel elegant te houden in plaats van zwaar. Bij een stuk vlees van de grill wordt dit een heel gelukkige avond.
A.A. Pinot Noir Riserva "Selektion Sepp Hanni"
De topwijn van het huis, vernoemd binnen de familie, en dat merk je aan alles. Dit is de fles waar je stil van wordt. Complex, met kers, viooltjes, specerijen en een afdronk die maar door blijft gaan. Fluweel en spanning tegelijk. Ik heb hem twee keer opnieuw geroken voordat ik iets zei, en dat gebeurt me niet vaak.
Wat ik meeneem naar Nederland
Ik ben naar Südtirol gegaan om te proeven en ik kwam terug met iets wat groter is dan een bestellijst. De wijnen van Stroblhof horen bij een plek en bij een familie, en ik heb allebei nu echt gezien.
Wat me het meest opvalt aan dit huis is de rust. Er wordt geen wijn gemaakt om indruk te maken op een jury. Er wordt wijn gemaakt zoals St. Pauls smaakt, met tijd, met groot hout in plaats van nieuwe barriques, en met het geduld om een Riserva pas los te laten als hij er klaar voor is. Precies daarom past Stroblhof zo goed bij Mai Più Vino Cattivo. Kwaliteit als enige criterium, en een verhaal dat klopt omdat ik er zelf ben geweest.
Als je in Südtirol bent, is St. Pauls bij Eppan een prachtige uitvalsbasis. Blijf een paar nachten, eet er in het restaurant, en vraag naar een bezoek aan het wijngoed. Je krijgt er veel meer voor terug dan een middagje proeven.