Italiaanse wijnproeverij aan huis, "Rondje Italië"

Afgelopen zaterdag (28 maart 2026) hebben we weer een Italiaanse wijnproeverij aan huis gegeven, dit keer in Nieuwegein. Lekker dichtbij voor ons, zeker vergeleken met eerdere proeverijen in Harlingen, Oud-Beijerland of Bennekom. De aanvraag kwam via het webformulier op onze site, inclusief de keuze om de gerechten van Collette’s Private Dining erbij te nemen.

Wat we altijd doen bij een wijnproeverij aan huis: eerst even bellen. Willen mensen vooral wit, juist rood, of focussen op één gebied? Deze groep wilde juist door heel Italië heen proeven, om verschillende wijnregio’s met elkaar te vergelijken. Dan bepalen we de prijs simpel: de flessen plus de gerechten, en dat is het. Geen kosten voor onszelf of reistijd. Zo krijg je relatief veel wijn voor je geld en kunnen wij onze wijnen bekender maken in Nederland.

We beginnen een proeverij altijd met de Mago, dit is de enige bubbel in ons assortiment, maar wel meteen een hele fijne. Afkomstig van Massimago ons wijnhuis uit Valpolicella. Dit is een leuke manier om de druiven die in de Amarone zitten, Corvina, Corvinone en Rondinella, op een frisse, toegangelijke manier te leren kennen. Deze druiven zitten ook allemaal in Mago. 

Toen door naar de Segreto di Bianca. Een witte wijn uit Puglia. Puglia is een gebied dat bekend staat om de wat zwaardere, bombastische, rode wijn(en). Het is daar immers warm en dat zorgt voor wat zoetere alcoholische rode wijn. Een lichte witte wijn zoals de Segreto di Bianca, die we vooral als wijn voor het apiritief pitchen is dan natuurlijk verrassend en laat mensen meteen een andere kant van wijnland Italie kennen. 

Helemaal terug naar het Noorden van Italie: Südtirol of zoals Italianen zelf zeggen, Alto Adige. In de Dolomieten, daar zorgen de grote temperatuurverschillen tussen dag en nacht, de hooggelegen terroirs en de kunsten van de wijnmakers voor juist mineralige frisse witte wijnen. We hadden nu de Sauvignon Riserva van Nicolussi-Leck uit Kaltern. Een heel andere wijn dan de Segreto di Bianca, maar ook weer uitgekozen om het terroir van Südtirol te laten kennen aan de proevers. 

Piemonte is voor veel mensen bekend als het gebied van Barolo. Die hebben we natuurlijk ook in het assortiment. Maar we hadden een Dolcetto Superiore mee. 

Dolcetto en Dolcetto Superiore worden beide gemaakt van de druif Dolcetto, maar het verschil zit in kwaliteit en rijping. Dolcetto is meestal licht, fruitig en direct drinkbaar, terwijl Dolcetto Superiore afkomstig is van rijpere druiven, een hoger alcoholpercentage heeft en langer moet rijpen. Daardoor is Superiore voller, krachtiger en iets complexer, met meer structuur en bewaarpotentieel.

Deze Dolcetto Superiore is van Diego Pressenda en geeft ons de mogelijkheid te laten zien, dat ook de "makkelijke" rode wijn uit Piemonte, vol complexiteit en verrassingen zit. Inderdaad hadden deze mensen nog nooit zo'n variant gedronken, het is dan leuk om te zien dat we op een luchtige manier ze veel nieuwe wijnen laten proeven.

Toen door naar de Etna Rosso Martinella van Vivera uit 2016. Dit is een hele mooie verfijnde wijn. Qua kleur mooi licht en rood. Als je dan vraagt: "Is dit een oude wijn of juist jong", zei de proefgroep van 6 in koor: Jong! Dat is precies de reden dat we de Martinella van Vivera meenmen in deze ronde. 

De Martinella Etna Rosso 2016 van Vivera laat goed zien waarom oudere wijnen van de Etna zo bijzonder zijn. Door de vulkanische bodems, rijk aan mineralen en met veel drainage, krijgen de druiven een uitgesproken frisse en minerale structuur. Tegelijk zorgen de hoogte en grote temperatuurverschillen tussen dag en nacht ervoor dat de zuren mooi behouden blijven. In combinatie met druiven als Nerello Mascalese levert dat een wijn op die met de jaren zachter en soepeler wordt, zonder zijn spanning te verliezen. Het resultaat is een oudere wijn die niet zwaar of log aanvoelt, maar juist elegant, fris en verfijnd mineraal blijft.

Wederom: weer wat nieuws laten ontdekken. 

We sloten af met de Felciaino van Chiappini, een klassieke Bordeauxblend uit Bolgheri. Juist een mooie afsluiter, omdat veel mensen deze stijl wél herkennen: krachtiger, ronder en iets internationaler van karakter. Tegelijk zit hier het leuke verhaal achter van Chiappini, een relatief klein familiehuis dat letterlijk tussen grootheden als Ornellaia en Guado al Tasso ligt. Dat maakt het contrast extra interessant: dezelfde regio, vergelijkbare druiven, maar dan een veel toegankelijkere en eerlijkere interpretatie. Zo eindig je de proeverij met iets herkenbaars, maar wel met een eigen signatuur.